Een weerzien van oude bekenden
Door: Kees
10 Mei 2016 | Frankrijk, Cardet
We brengen de nacht door met nog een paar campers op een grasveldje onder de bomen. We hebben geen contact met de andere camperaars, en zij ook niet met elkaar. Het lijkt wel een zigeunerfamilie die ruzie heeft.
We rijden richting Bajac, na eerst bij de Mac nog wat foto's te hebben gepost tijdens en bij het ontbijt.
Voor het eerst zien we druppeltjes op de voorruit. Regen! Maar dat hadden we niet afgesproken.
Plotseling horen we het fluitsignaal van mijn telefoon. Berichten komen binnen. Ik ben weer even online. Omdat we in de buurt van Ales zitten, zoek ik op Google naar de camping Beau Rivage van John en Vera. John Huisman is de broer van Lenny, de vrouw van Hugo, je weet toch. Met deze vier heb ik vroeger in de negentiger jaren van de vorige eeuw, verschillende volleyball toernoootjes gespeeld. Enfin, Google toont drie campings met die naam, dus moest ik ze eerst alle drie bekijken om te zien welke mij bekend voorkomt. Ik gok op die in Cardet. Als we er naar toe rijden zien we dat het de goede richting is en ik herken de weg ernaartoe. De borden Beau Rivage met een pijl, die op alle hoeken staan, helpen ook wel. Bij de receptie vertellen we dat we voor Vera en John komen, omdat we die kennen. Het meisje achter de balie zegt: kijk eens aan..en denkt: zal best..Ja, zeg ik, wij zijn vrienden van vroeger..volleyball..Len en Hugo?..ken je die misschien? Ja, zegt ze ik ben de dochter van Vera en John, maar mijn vader is er niet en mijn moeder is ergens op de camping misschien kom je haar tegen als je gaat zoeken, ik zie ze ook niet zo vaak. We schrijven ons in voor een plekje voor een nacht, en gaan met de hond langs de rivier de Gardon lopen die aan de camping grenst. Het gaat harder druppelen en we gaan terug naar de bus waar ik zie dat de 220 het niet doet. Als ik bij de receptie kom, komt Vera tevoorschijn. Zij biedt ons een drankje aan en we gaan gezellig
aan een tafeltje onder een afdak bijpraten. Het restaurant is gesloten, maar als we eten bestellen mogen we het daar lekker opeten. John komt om de hoek kijken en komt met een vragend gezicht naar ons toe. Als ik zeg wie we zijn, zegt hij: ja dat zie ik wel. Ook Vita kan het goed vinden met hun zwarte labrador al spelen ze niet samen, het is eigenlijk meer dulden.
We rijden richting Bajac, na eerst bij de Mac nog wat foto's te hebben gepost tijdens en bij het ontbijt.
Voor het eerst zien we druppeltjes op de voorruit. Regen! Maar dat hadden we niet afgesproken.
Plotseling horen we het fluitsignaal van mijn telefoon. Berichten komen binnen. Ik ben weer even online. Omdat we in de buurt van Ales zitten, zoek ik op Google naar de camping Beau Rivage van John en Vera. John Huisman is de broer van Lenny, de vrouw van Hugo, je weet toch. Met deze vier heb ik vroeger in de negentiger jaren van de vorige eeuw, verschillende volleyball toernoootjes gespeeld. Enfin, Google toont drie campings met die naam, dus moest ik ze eerst alle drie bekijken om te zien welke mij bekend voorkomt. Ik gok op die in Cardet. Als we er naar toe rijden zien we dat het de goede richting is en ik herken de weg ernaartoe. De borden Beau Rivage met een pijl, die op alle hoeken staan, helpen ook wel. Bij de receptie vertellen we dat we voor Vera en John komen, omdat we die kennen. Het meisje achter de balie zegt: kijk eens aan..en denkt: zal best..Ja, zeg ik, wij zijn vrienden van vroeger..volleyball..Len en Hugo?..ken je die misschien? Ja, zegt ze ik ben de dochter van Vera en John, maar mijn vader is er niet en mijn moeder is ergens op de camping misschien kom je haar tegen als je gaat zoeken, ik zie ze ook niet zo vaak. We schrijven ons in voor een plekje voor een nacht, en gaan met de hond langs de rivier de Gardon lopen die aan de camping grenst. Het gaat harder druppelen en we gaan terug naar de bus waar ik zie dat de 220 het niet doet. Als ik bij de receptie kom, komt Vera tevoorschijn. Zij biedt ons een drankje aan en we gaan gezellig
aan een tafeltje onder een afdak bijpraten. Het restaurant is gesloten, maar als we eten bestellen mogen we het daar lekker opeten. John komt om de hoek kijken en komt met een vragend gezicht naar ons toe. Als ik zeg wie we zijn, zegt hij: ja dat zie ik wel. Ook Vita kan het goed vinden met hun zwarte labrador al spelen ze niet samen, het is eigenlijk meer dulden.
-
10 Mei 2016 - 11:21
Willem Bakker:
Leuk, die reisverslagen! Kees, je hebt je roeping misgelopen: je had (reis)schrijver moeten worden! Leuk, die kleine schilderijtjes, waardoor je als lezer meteen begint mee te leven! Goede reis voor jullie hele reisgezelschap en geniet van de vakantie! Hartelijke groeten van Willem en Joan. -
10 Mei 2016 - 14:50
Diana:
kees en Yvonne , hele fijne vakantie gewenst!
Dacht dat alleen kinderen in de vakantie naar de Mc willen om "ff contact te hebben met de thuisblijvers". Maar ik lees nu dat jullie hier ook last van hebben!
xxDiana -
10 Mei 2016 - 20:38
Elma En Frans:
Wat een gezellig verhaal weer,en altijd leuk om oude bekende tezien .
Nog een hele fijne tijd.
xx Elma -
11 Mei 2016 - 10:00
Vera:
Het was leuk om jullie weer te zien! Heb geen afscheid meer kunnen nemen, dus bij deze ..... wens jullie nog een hele fijne reis toe met veel leuke ontmoetingen en avonturen en zie uit naar de volgende reisverslagen! -
12 Mei 2016 - 08:11
Lenny:
Ha Yvon en Kees, wat leuk om jullie reisverslagte lezen !
En grappig dat jullie Beau Rivage weer hebben gevonden. Ben wel jaloers hoor, heerlijk om zo rond te zwerven. Geniet ervan en nog heel veel plezier ! Ook van Hugo de hartelijke groeten. Lenny -
12 Mei 2016 - 18:15
Joan Bakker:
Heerlijk te lezen dat jullie en Vita zo genieten! Mooi weer verder toegewenst☀️☀️☀️
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
