Even een wandelingetje, jaja....
Door: Kees
11 Mei 2016 | Frankrijk, Cardet
Yvonne heeft van Vera gehoord dat je leuke wandelingen kunt maken van af de camping. Welke raad je aan? Vraag ik. De gele lijkt me voor jullie het beste, die is niet zo lang. Na een nacht vol regen klaart het 's morgens op en Yvonne gaat naar de receptie, waar een van de dochters van Vera zit, om de route op te vragen. Nadat Yvonne de kleinzoon van Vera nog even heeft geknuffeld en Vita een plek in de roedel van 3 honden heeft vastgesteld, door de kleinste achterna te zitten en door de middelste terecht gewezen wordt, gaan we op pad.
We volgen de blauwe route hoor ik voor het eerst, maar we zouden toch de gele ro....ja maar daar ligt een boom over de weg heb ik gehoord. Gaan jullie de blauwe route door het bos doen? vraagt Vera, Ja zegt Yvonne dat is vandaag volgens Laura het beste. Wij op pad.
Na de camping moeten we rechts aanhouden heeft Yvonne gehoord. Daar begint het probleem al. En dan? Vraag ik. Ja daar staan dan blauwe paaltjes, heel makkelijk. We lopen tot het dorp maar zien geen blauwe paaltjes. Wij terug naar de camping. Bij de ingang komen we een stel tegen met boze hond, hij moet niets van Vita hebben en laat dat weten ook. Wij hebben weleens geel gelopen en moesten naar de stippen kijken op weg. Aha stippen op de weg, dat wisten we niet, nu wel. We gaan weer op pad op de hoek zien we inderdaad een gele, rode en blauwe stip op de kruising. Een paar meter verder een gele en een rode stip. Lopen we wel goed? Wij weer terug, maar de andere kant op geen blauwe merktekens. Weer terug. Verder op weer 5 blauwe stippen. We zitten goed. Vita vind van niet, te veel waakhonden die verbaal tegen haar tekeer gaan. Vita blaft keihard terug.
We steken een weilandpad door die vol staat met blauwe stippen en vinden aan het eind op het asfalt een pijl rechts af. Vita duikt nog even een sloot in en wij volgen het asfaltweggetje, blij dat we niet meer door de modder hoeven. Na anderhalve kilometer slaat de twijfel weer toe. Bij diverse weggetjes het bos in stonden geen blauwe stippen. Wij weer terug. Omdat Yvon toch door het bos wil nemen we een bospad naar boven, tot helemaal boven en daarna weer naar de weg. Als we bij de sloot terug zijn waar Vita met veel lawaai indook, zien we een enorme blauwe pijl op het asfalt die we compleet gemist hebben. We gaan de druivenvelden in, het bos door constant met gebogen hoofd om de pijlen niet te missen en de plassen en de blubber wel. Na 3 uur zijn we weer in Cardet, helemaal kapot en hongerig.
We volgen de blauwe route hoor ik voor het eerst, maar we zouden toch de gele ro....ja maar daar ligt een boom over de weg heb ik gehoord. Gaan jullie de blauwe route door het bos doen? vraagt Vera, Ja zegt Yvonne dat is vandaag volgens Laura het beste. Wij op pad.
Na de camping moeten we rechts aanhouden heeft Yvonne gehoord. Daar begint het probleem al. En dan? Vraag ik. Ja daar staan dan blauwe paaltjes, heel makkelijk. We lopen tot het dorp maar zien geen blauwe paaltjes. Wij terug naar de camping. Bij de ingang komen we een stel tegen met boze hond, hij moet niets van Vita hebben en laat dat weten ook. Wij hebben weleens geel gelopen en moesten naar de stippen kijken op weg. Aha stippen op de weg, dat wisten we niet, nu wel. We gaan weer op pad op de hoek zien we inderdaad een gele, rode en blauwe stip op de kruising. Een paar meter verder een gele en een rode stip. Lopen we wel goed? Wij weer terug, maar de andere kant op geen blauwe merktekens. Weer terug. Verder op weer 5 blauwe stippen. We zitten goed. Vita vind van niet, te veel waakhonden die verbaal tegen haar tekeer gaan. Vita blaft keihard terug.
We steken een weilandpad door die vol staat met blauwe stippen en vinden aan het eind op het asfalt een pijl rechts af. Vita duikt nog even een sloot in en wij volgen het asfaltweggetje, blij dat we niet meer door de modder hoeven. Na anderhalve kilometer slaat de twijfel weer toe. Bij diverse weggetjes het bos in stonden geen blauwe stippen. Wij weer terug. Omdat Yvon toch door het bos wil nemen we een bospad naar boven, tot helemaal boven en daarna weer naar de weg. Als we bij de sloot terug zijn waar Vita met veel lawaai indook, zien we een enorme blauwe pijl op het asfalt die we compleet gemist hebben. We gaan de druivenvelden in, het bos door constant met gebogen hoofd om de pijlen niet te missen en de plassen en de blubber wel. Na 3 uur zijn we weer in Cardet, helemaal kapot en hongerig.
-
11 Mei 2016 - 20:31
Elma:
Dit was een heftig dagje met al die verdwaalpijlen.
Gelukkig kunnen jullie nog behoorlijk goed lopen, maar neem volgende keer maar een kaart mee van de omgeving.
liefs Frans en Elma -
11 Mei 2016 - 22:12
Vera:
Ha ha, de volgende keer sturen we Paco wel mee, die kent de route wel zo'n beetje uit z'n hoofd! -
12 Mei 2016 - 08:29
Diana:
Blauwe stippen??? gewoon je neus achterna, is veel makkelijker!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
