Rotsen en nog eens rotsen
Door: Kees
12 Mei 2016 | Frankrijk, Sauve
De hoofdstraat van Sauve ligt open. De gemeente wil voor de touristen komen klaar zijn met de bestrating. Doordat alle auto's van het dorp aan de ingang van het dorp geparkeerd staan, moet ik de mijne buiten het dorp neerzetten. We wandelen het dorp in omdat het in Yvonnes natuurreisgids staat als een bezienswaardigheid van het ergste allooi.
Er staat een kaart op het plein van een wandelroute door "le medival village". Welgemutst gaan we op pad door een smalle steeg die aan beide zijden door een hoge middeleeuwse muur wordt afgescheiden van de omgeving, na ongeveer twee kilometer omhoog te hebben gelopen is het eind nog steeds niet in zicht. Het wegdek wordt almaar ruwer en ongelijker, een soort trap van losse keien, zeer bochtig zodat je nooit weet hoe lang nog. Als we helemaal boven zijn verandert het pad in rotsformaties waar je overheen moet klauteren om weer in het dorp te komen. Nog nooit hebben we zoiets gezien. Sommige keien zijn zo groot als een flatgebouw. Kom je nog? Roep ik naar Yvonne als ik haar niet meer zie, ja waarom wacht je niet hoor ik vanachter de rotsen.. ik draag teenslippers. Dat is natuurlijk het beste schoeisel om de middeleeuwen te ervaren, denk ik, toen hadden ze ook geen Human Nature bergschoenen van de ANWB. Na een uur zijn we weer terug uit La Mer les Roches en wandelen door het dorp van deze tijd, alsof we nog niet genoeg gewandeld hebben vandaag. Zelfs Vita wil 's avonds niet meer uigelaten worden.
Er staat een kaart op het plein van een wandelroute door "le medival village". Welgemutst gaan we op pad door een smalle steeg die aan beide zijden door een hoge middeleeuwse muur wordt afgescheiden van de omgeving, na ongeveer twee kilometer omhoog te hebben gelopen is het eind nog steeds niet in zicht. Het wegdek wordt almaar ruwer en ongelijker, een soort trap van losse keien, zeer bochtig zodat je nooit weet hoe lang nog. Als we helemaal boven zijn verandert het pad in rotsformaties waar je overheen moet klauteren om weer in het dorp te komen. Nog nooit hebben we zoiets gezien. Sommige keien zijn zo groot als een flatgebouw. Kom je nog? Roep ik naar Yvonne als ik haar niet meer zie, ja waarom wacht je niet hoor ik vanachter de rotsen.. ik draag teenslippers. Dat is natuurlijk het beste schoeisel om de middeleeuwen te ervaren, denk ik, toen hadden ze ook geen Human Nature bergschoenen van de ANWB. Na een uur zijn we weer terug uit La Mer les Roches en wandelen door het dorp van deze tijd, alsof we nog niet genoeg gewandeld hebben vandaag. Zelfs Vita wil 's avonds niet meer uigelaten worden.
-
12 Mei 2016 - 09:23
Joy&my:
Geweldig! Mooi verhaal! -
12 Mei 2016 - 10:01
Ineke:
Goed geschreven verhaal, het was alsof ik er bij was. -
12 Mei 2016 - 12:15
Conny:
Heerlijk verhaal op naar de teenslippers.........
-
15 Juni 2016 - 17:08
Joan Bakker:
Wat een tocht. Zou echt iets voor mij geweest zijn, ha, ha. -
27 Juni 2016 - 14:09
Elisa:
Mooie avontuurlijke tochten. En dit keer niet eens met blauwe stippen!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
