Costa Brava
Door: Kees
17 Mei 2016 | Spanje, Calella
Het dorpsfeest is een grote teleurstelling in Castellfollit de la Roca. We lopen naar het centrum van het dorp en slaan een straat in die is afgezet met een dranghek. Daar zien we een paar bewoners achter in de straat voor een geopende deur staan. Als we naderbij komen, blijkt de rest van de bevolking op een paar kinderen na die op het plein spelen in een soort zaal te zitten op rechte stoelen in afwachting van...... ja van wat wordt ons niet duidelijk. Er is geen muziek of drankgebruik waarneembaar, geen ceremoniemeester, geen ME, geen show, geen beamer, geen scherm of podium te bekennen. De stoelen staan in rijen naast elkaar en achter elkaar naar een muur gericht, zodat je zou denken dat daar iets zich gaat afspelen, we vinden het een beetje genant om als vreemdeling te blijven wachten op wat komen gaat, vooral omdat iedereen naar ons kijkt omdat er verder niets te zien is. We lopen door en zullen er nooit achter komen wat het feest, waar we door spandoeken werden welkom geheten, behelst. De camper staat om de hoek en we hebben niets meer gemerkt van een feest.
We zijn weer vroeg wakker en rijden weer naar de kust.
ln Banyoles, spreek uit: banjo les, is een meer met een prachtig park er omheen, waar we stoppen voor een bakkie koffie. Een mevrouw Flodder, maar dan dikker zonder sigaar, laat haar honden uit.
Twee tekkels die nog in de ontkenningdfase zitten dat ze aangelijnd zijn en een blonde labrador die constant door zijn achterpoten zakt en daardoor de vrouw afremt of ze een anker heeft uitgegooid. Het duurt daarom heel lang voor ze voorbij is. Een treurig schouwspel bij de koffie.
Verder naar Palamos, waar ik de kustweg wil pakken naar Calella. Dat wil de navigatrice niet, ze wil me maar op de hoofdweg hebben en na de tweede keer mij een dwingende aanwijzing te hebben gegeven waar ik het niet mee eens ben, wis ik de geplande route en ga mijn eigen weg.
Palamos de plek waar wij ons in 1969 verloofden, kennen we nauwelijks terug. El Castellet de kroeg waar we vaak dronken kunnen we niet meer terug vinden evenals de camping door de vele rotondes en eenrichtingswegen, kunnen we ook niet meer de boulevard afrijden zoals vroeger in mijn Simca 1000. Op naar Platja d'Aro, volgens mij heten het vroeger, in de Frankotijd, nog Playa d'Aro.
Dit is een echte badplaats geworden, met mooie stoeptegels en heel veel winkels. We parkeren het busje op een parkeerplaats net buiten het centrum en gaan eerst naar de Mac voor wat vet vlees en magere wifi. Daarna langs het strand en de winkelstraatjes lopen. Overal staan gratis poepzakjesautomaaten, maar er komt nergens een zakje uit. Of ze zijn leeg, of gesloopt.
We eten een ijsje, Yvonne maakt een paar honderd fotootjes, het bekende werk, als je nou nog geen vakantiegevoel hebt.....
De kustweg wordt nu echt een van het betere bochtenwerk. Kilometers lang slingert de weg zich omhoog en omlaag langs de rotswanden van de Costa Brava. Het meeste last hebben we van motorrijders die in rechterbochten op onze weghelft komen door gebrek aan stuurmanskunst. Ik moet dan in mijn remmen omdat de motorrijder niet kan corrigeren in de bocht, anders rijdt ik hem het ravijn in.
We komen in Calella aan, waar Siep en Marian op camping Bona Vista staan. Een man bij de slagboom, blijkt ze te kennen, hij kent trouwens iedereen, want hij is hier altijd. We halen de camper op en hij gaat ze waarschuwen dat we er aankomen. Ik heb natuurlijk voor de gelegenheid mijn Feyenoordpet op, en het wordt een vrolijk en verrassend weerzien. Siep die ook bij mij in vak K zit in de kuip, vind het prachtig er een Feyenoordfan bij te hebben, omdat hij jaren door 020 supporters wordt gepest. Marian komt naast me zitten en wijst me de weg naar hun veld. Het stijgingspercentage op de camping is ongeveer 30 procent en de terrassen liggen boven elkaar met een meter of 4 hoogteverschil. Terras D is de vierde vanaf de receptie. Ik denk dat als aarzeld in de scherpe bocht en stilvalt, je hem nauwelijks op gang krijgt.
De huisjes worden hier met een hijskraan geplaatst.
Het wordt nog heel gezellig met bier en kip en patat in de kantine, en koffie bij hun caravan.
We zijn weer vroeg wakker en rijden weer naar de kust.
ln Banyoles, spreek uit: banjo les, is een meer met een prachtig park er omheen, waar we stoppen voor een bakkie koffie. Een mevrouw Flodder, maar dan dikker zonder sigaar, laat haar honden uit.
Twee tekkels die nog in de ontkenningdfase zitten dat ze aangelijnd zijn en een blonde labrador die constant door zijn achterpoten zakt en daardoor de vrouw afremt of ze een anker heeft uitgegooid. Het duurt daarom heel lang voor ze voorbij is. Een treurig schouwspel bij de koffie.
Verder naar Palamos, waar ik de kustweg wil pakken naar Calella. Dat wil de navigatrice niet, ze wil me maar op de hoofdweg hebben en na de tweede keer mij een dwingende aanwijzing te hebben gegeven waar ik het niet mee eens ben, wis ik de geplande route en ga mijn eigen weg.
Palamos de plek waar wij ons in 1969 verloofden, kennen we nauwelijks terug. El Castellet de kroeg waar we vaak dronken kunnen we niet meer terug vinden evenals de camping door de vele rotondes en eenrichtingswegen, kunnen we ook niet meer de boulevard afrijden zoals vroeger in mijn Simca 1000. Op naar Platja d'Aro, volgens mij heten het vroeger, in de Frankotijd, nog Playa d'Aro.
Dit is een echte badplaats geworden, met mooie stoeptegels en heel veel winkels. We parkeren het busje op een parkeerplaats net buiten het centrum en gaan eerst naar de Mac voor wat vet vlees en magere wifi. Daarna langs het strand en de winkelstraatjes lopen. Overal staan gratis poepzakjesautomaaten, maar er komt nergens een zakje uit. Of ze zijn leeg, of gesloopt.
We eten een ijsje, Yvonne maakt een paar honderd fotootjes, het bekende werk, als je nou nog geen vakantiegevoel hebt.....
De kustweg wordt nu echt een van het betere bochtenwerk. Kilometers lang slingert de weg zich omhoog en omlaag langs de rotswanden van de Costa Brava. Het meeste last hebben we van motorrijders die in rechterbochten op onze weghelft komen door gebrek aan stuurmanskunst. Ik moet dan in mijn remmen omdat de motorrijder niet kan corrigeren in de bocht, anders rijdt ik hem het ravijn in.
We komen in Calella aan, waar Siep en Marian op camping Bona Vista staan. Een man bij de slagboom, blijkt ze te kennen, hij kent trouwens iedereen, want hij is hier altijd. We halen de camper op en hij gaat ze waarschuwen dat we er aankomen. Ik heb natuurlijk voor de gelegenheid mijn Feyenoordpet op, en het wordt een vrolijk en verrassend weerzien. Siep die ook bij mij in vak K zit in de kuip, vind het prachtig er een Feyenoordfan bij te hebben, omdat hij jaren door 020 supporters wordt gepest. Marian komt naast me zitten en wijst me de weg naar hun veld. Het stijgingspercentage op de camping is ongeveer 30 procent en de terrassen liggen boven elkaar met een meter of 4 hoogteverschil. Terras D is de vierde vanaf de receptie. Ik denk dat als aarzeld in de scherpe bocht en stilvalt, je hem nauwelijks op gang krijgt.
De huisjes worden hier met een hijskraan geplaatst.
Het wordt nog heel gezellig met bier en kip en patat in de kantine, en koffie bij hun caravan.
-
17 Mei 2016 - 08:42
Ineke:
Weer een fantastisch verslag, ik zag de vrouw met de honden helemaal voor me. Ton is nieuwsgierig, dus lees ik je verslag voor.
Het wordt voor ons een drukke dag, dus veel plezier en een voorspoedige reis vandaag.
xxxx -
17 Mei 2016 - 08:54
Diana:
Feyenoord for ever!!! -
17 Mei 2016 - 10:30
Len:
Heerlijk om jullie reis mee te maken op de I Pad,echt genieten iedere keer.Kees je hebt je beroep misgelopen verslag gever voor de ANWB lijkt mij wel wat voor jou.
groetjes uit Naaldwijk -
17 Mei 2016 - 13:02
Marian En Siep:
Sorpresa! Staan ineens Kees enYvon voor je neus, met Vita! Supergezellige middag en avond gehad en heerlijk vers gegrilde kippetjes gegeten. Vanmorgen stond Kees in z'n Feyenoordshirt al vroeg buiten. Lekker in de zon ontbeten en na een bakkie zijn ze rond half één vertrokken richting Barcelona. Goede reis en nog veel plezier!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
